Een onbeduidend korreltje duinzand

speelbal van woeste wind en zonbrand

gekastijd, maar schijnbaar onverwoestbaar

een nietig kruimeltje op het werelds altaar

 

De machtige woudreus

geveld zonder glorie door andermans keus

zo fier, zo sterk, maar ook zo kwetsbaar

afgevoerd op een kille, ongevoelige draagbaar

 

Een zonnestraal priemt ferm door het blader labyrinth

ontmoet in zijn stille gang de onstuimige wind

samen kwellen zij het onschuldige, prille blad

net zolang tot het neerdaalt, al dat rest is een gat

 

Een leegte is ontstaan in het aards gewoel

de kolibrie vervolgt zijn weg op gevoel

onwetend van wat elders is voorgevallen

een machtige reus en toch nietige korrel is de wereld ontvallen

- In memoriam Angeline Huisman 1974-2007-