J'accuse


Vuilbrakende pijpen aan de horizon

rokende stalen koetsen

bevechten verbitterd de macht van de zon

de mens onderwerpt de natuur aan een nieuwe serie toetsen


De moffel gloeit vervaarlijk

gewassen verschrompelen op het droge land

mens en dier kermen onbedaarlijk

de eens zo rijke zee werpt slechts lijken op het strand


Op aarde woedt een humane oorlog

een treffen zonder de kleur van bloed

geen bloed, geen pijn, zo is het toch?

vuur maar door agressor, vuur maar door met je kanon vol roet!


Zo u wilt kunnen wij allen voort

u vulde een boek met weloverwogen woorden

u koos voor bezinning in plaats van moord

plantte een woud in tot vergaan voorbestemde oorden


Zo u wilt is dit het einde van het gedicht

een leegte, een couplet zonder woorden

u schoot te lang gericht

u besloot ons willens en wetens te vermoorden


.......................................................................

.......................................................................

.......................................................................

.......................................................................


(c) Ron Vos, 2009