Afscheid zonder woorden

Een heengaan, ingegeven door pure murwheid

door eigenhandig toedoen

een vlucht zonder afscheid

het vechten beu, niets nog te doen

Wanhoopskreten bleven ongehoord

gesprekken wél beluisterd, niet verstaan

uit bleef het laatste woord

de vlam doofde door een laatste traan

Waarom? galmt het in veler hart

waarom bleven wij zo lang doof

waarom voelden wij te laat jouw smart

waarom besloot jij tot de grootste roof

waarom ?

Roemloos was jouw leven

het bestaan een ondragelijke last

niet in staat nog langer te geven

nam jij

ontving je de duisternis als welkome gast

waarom jij ?

(c) Ron Vos, 2009