De liefdescaroussel

 

De liefdescaroussel draait op volle toeren

intense passie vervat in verregaande nachten

telkens weer een lichte huivering als wij elkaar teder beroeren

samen voortgedreven door ongrijpbare, zachtaardige machten

 

Een zweverig gevoel in je hoofd

onbewust denkend en doen, wars van het aards vertier

alleen de maan ziet toe, heeft zich met ons spel verloofd

Oh nacht, wees dubbel zo lang als vierentwintig keer een aards kwartier

 

Gaat heen, wereldse onreine zaken

puurheid en euforie streven wij na in ons bestaan

verliefdheid, een onmiskenbaar en ondefinieerbaar baken

leid ons langs alle beperkingen, die geluk in de weg staan

 

De zon komt op en kust in het voorbijgaan teder de vertrekkende maan

het is te laat voor daden, maar te vroeg voor woorden

de nacht vergaat in de ontboezemingen van de dag, opstaan ?

nee, wij klampen ons wanhopig vast aan de onuitputtelijke koffer vol liefdeskoorden

 

 

(c) Ron Vos, 2009