De oogst

Een goudgevulde akker

ter hemel grijpende aren

ruw materiaal voor de bakker

 schoonheid voor ogen die staren

 

Opgetaste schoven

zinderend onder de late zon

onafzienbare kerkhoven

goud verdween toen de oogst begon

 

Een verdwaalde klaproos

ontvouwt haar rode pracht

vult de leegte voor een poos

totdat het koren weer lacht

 

Een platgereden land

waar ooit de kloeke aren verrezen

de boer deelde met mij een band

liet mij het mooiste boek over de natuur lezen

 

 

(c) Ron Vos, 2009