De Zwanenberg


Verhuld door een eeuwige mist

geplant op een versteende wee van moeder aarde

groeit een kil koninkrijk, verscholen en onbetwist

een rustplaats voor de gelukkige die de sleutel vergaarde

 

Sierlijke zwanen bedrijven de liefdesdans

slaan deuken in de maagdelijke sneeuw

kristalheldere beekjes vormen de ambiance

voor het spel van de tere zwaan en de machtige leeuw

 

Koppels voor het korte, maar intense leven

mild geregeerd door Rowa, de onsterfelijke

wachten zij gelukkig op het laatste gegeven

de bloedstollende aanval van de leeuw, de verderfelijke

 

Ik speur naarstig naar de sleutel van de berg

wens te delen in trouw, liefde en zekerheid

verkies in de strenge winter te sterven op de Zwanenberg

boven voort te leven in vrees en machteloosheid ...

 

 

 

(c) Ron Vos,  2009