Even niet

Ik vergoot een eenzame traan

de smaak was ongedeeld zilt

niemand voelde, niemand sloot de kraan

niet dat ik dat had gewild

 

Een ongestoord moment voor jezelf

alleen met je eigen geuitte vreugde of smart

onbespied en ongetroost, gewoon jezelf

geen façade, geen rem op je ontkentend hart

 

Soms graaf ik mijn eigen loopgraaf

vlucht voor het levens' geweld

moe van het gedwee, gedwongen gedraaf

kruip ik diep weg, even genoeg gekweld

 

 

 

(c) Ron Vos, 2009