Geboorte 2

Een pril mens aanschouwt het daglicht

bruut verdreven uit vertrouwde gewelven

zo teer en mooi, mijn hart voelt zich tot liefde verplicht

zo nietig, de wereld dreigt het welhaast te bedelven

Onwetend van al het kwade

gekoesterd door liefhebbende handen, zacht en rank

't leven een solide kast met donzen laden

beschermd en veilig op weg naar de hoogste plank

Een wonder heeft zich voltrokken

beredeneerbaar, maar toch telkens weer een wonder

een mens heeft zijn gereserveerde plaats betrokken

welkom op de wereld, je komst is heel bijzonder

Ik wens je van alles het allerbeste

Jij, het laatste verlangen wat je ouders nog restte

wachten, verzuchten, oneindig veel testen

nu vergeten, je kwam ten lange leste...

(c) Ron Vos, 2009

-Voor Inge en Ben-