Huis vol van katoen


 

Mijn plaats is in een huis vol van katoen

kus mijn tedere lotgenoten met een welgemeende zoen

koester mij in de zachtheid, het ongewone doen

beschouw de harde wereld, in de zwoele ambiance van toen

 

'k voel mij thuis in een plek van onbedorven fatsoen

gedraag mij als een onverdroten, onbeschaamde bargoen

ied're vijand bestook ik met een vernietigende harpoen

ik ben fier, in alle aspecten koen

 

Laat mij ! Ik wil mijn wollige ding doen

zacht als zijde, onnodig om aan geveinsde hardheid te voldoen

'k bevecht het ware leven, voorwaar een bitter limoen

een smet op 't werelds blazoen

 

Misschien ben ik een watje, een oen

verkies de kuisheid van katoen boven onverbiddelijke hardheid

het rijm is verbroken, vergaan is de bereidheid

om te komen tot perfectie, in denken en in doen ...

 

 

(c) Ron Vos, 2009