Mijn liefde

Heb geen seconde spijt

na jaren van intense en doorweven blijheid

de weg was soms bezaaid met obstakels

maar altijd met een vluchtweg, tussendoor ontkrachte tentakels

Absolute kracht rust in de onbedorven ziel

twijfel blijkt vaak de Achilles hiel

het pad van gaan en teloorgaan soms vervat in innerlijke tweestrijd

een nieuwe poging op het klinkerpad van haat en nijd

Spreidt mij in het mysterie van de lendenen van de nacht

zeg mij aan de onverbiddelijke, maar genoeglijke wacht

doe mij voornaam boeten

maar laat mij vooral uw goddelijke lichaam met alle eer begroeten

Een innige omstrengeling, een onuitputtelijk gewoel

de aanraking is echt, het gevoel ongekend zwoel

laat mij u in al uw naaktheid onbeschaamd beroeren

en ons beiden in onbevatte sferen vervoeren