Naamloos

Een klok zonder wijzers

doelloos tikkend in een verlaten huis

een val zonder ijzers

nutteloos wachtend op de dolende muis

Een spookhuis midden in de stad

verlaten door de man zonder gelaat

hij die niets te zeggen had

het soort mens dat nergens voor staat

Ruiten zonder weerschijn

koesteren de onverschillige matheid van toen

het huis niet meer dan een schrijn

een vertrek voor een dode in denken en doen

Een klok zonder wijzers

slaat grotesk het hele uur

een signaal in een tijd zonder wegwijzers

het era van de naamloze buur

(c) Ron Vos, 2009