Nachtwacht

De duisternis verhult bijna onze innige verstrengeling

de maan is half, ons geluk heel

onze gevoelens een explosieve mengeling

van hartstocht en begeerte, 's liefdes mooiste juweel

Tijd voor elkaar, een onschatbare ondefinieerbare eenheid

beurtelings overschaduwen wij elkaar

tot samen sterven zijn wij gaarne bereid

een levensoffer op Venus' altaar

Samen voelen wij ons almachtig

onbespied genietend van elkaars onkwetsbare naaktheid

het schaarse licht vervormt onze contouren prachtig

wij zullen elkaar beminnen tot het daglicht ons scheidt

Een vluchtige kus in de morgenstond

een sterke kop koffie tegen de onvermijdelijke kater

gescheiden stappen wij deze dag weer rond

met slechts de fijne herinnering en de belofte voor later