Requiem voor mijn hond


Als pup lag jij in mijn armen

in je mand een klok als moeder

en een kruik om je te warmen

voor jou slechts het beste voeder


Het leven was je goed gezind

je groeide snel en werd mijn beer

mijn trouwste vrind

mijn kameraad op het veld van eer


Wij trokken samen ten strijde

vochten zonodig voor ons bestaan

deelden plezier en lijden

zoals dat tussen vrienden moet gaan


Nu verlaat je dit leven

met tegenzin, dat wel ...

de laatste lik heb je me gegeven

wees niet bang mijn vriend, de dokter doet het snel


(c) Ron Vos, 2009