Spoorzoeken

Snoepend van het zoete leven

als een kolibrie van de rijke nectar

in jouw hechte web meegeweven

voel ik mij het paard voor jouw kar

Spottend met alle waarden

het bestaan beschouwend als een proef

probeer ik slechts te aarden

als het ijzer aan jouw hoef

Gaan zonder stil te staan

winkelen zonder iets te kopen

slapen zonder weer op te staan

liefhebben zonder mijn hart te verkopen

Verslaafde aan heel jouw wezen

ongeneeslijk genezen en toch beducht

poog ik nog immer je handschrift te lezen

zoekend naar de reden van elke zucht

(c) Ron Vos, 2009