Terminale worsteling

Elke glimlach een hemels geschenk

een strohalm, een onverwacht sprankje hoop

elke grimas een onmiskenbare wenk

een stukje vechtlust dat toch weer wegsloop

Het is hard een dierbare te zien lijden

te staan met onmachtig lege handen

niet te kunnen, niet te mogen bevrijden

te moeten luisteren naar het geknars van tanden

Leven is het medisch logo, koste wat kost

rekken, verzachten, koesteren, eindeloos gespuit

de dood een jammerlijke verliespost

ongehoord wederrechtelijk gemuit

Ik zeg, de dood is soms een verlossing

een overwinning op een onwaardig leven

een heilbrenger in een ongeaccepteerde uitdossing

soms is het beter te nemen dan te geven ...

(c) Ron Vos, 2009