Verloren

Verloren

Over de grenzen van mijn hart

loopt een spoor van smart

betast door het ontastbare

voelend aan het gevoel van de ware

Zinderende zinnen

opnieuw beginnen of bezinnen

woorden in wanorde

een passie die verdorde

Levensader in dof parelmoer

glans die ongemerkt wegvoer

op het getij van de wellust

gebeden worden met loze woorden gesust

De nacht ontneemt mij mijn kracht

op het onontkoombare bedacht

alleen, voor het eerst

rest slechts wanhoop wat mijn gedachten beheerst ...